Zbadał on bowiem postrzeganie społeczne osób biorących udział w sportach paraolimpijskich, pod względem stereotypów kobiecych i męskich.
"Sport paraolimpijski zaprzecza cechom słabości fizycznej, psychicznej i skłonności do izolacji społecznej,
które stanowią składniki ogólnego stereotypu niepełnosprawności.
Potwierdza to istnienie paradoksu, polegającego na dostosowawczej zmianie tożsamości w wyniku negacji.
Środowisko sportu paraolimpijskiego wymaga podjęcia ryzyka i stawia trudne warunki usankcjonowane w stereotypie męskości, aprobując zamiast akceptacji, rezygnację z niepełnosprawności jako stygmatyzującej oraz blokującej rozwój identyfikacji."
Tak więc czy kobiety paraolimpijki stają się bardziej przystosowane życiowo nabierając cech męskich?
Poczytajcie sami. Badanie dostępne pod TYM ADRESEM (pdf).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz